During A Night Black As Raven Bounces
Dutch metal neo-nazi band. Considering the general views of Germans, let alone nazis, in the Netherlands, it’s a great tribute to the unquenchable human spirit that they can produce their own…
Knowing no Dutch, I searched for the lyrics and found just one site mentioning these. This was purely in Dutch of course… So it screeded thus:
Deze video is het titelnummer van onze nieuwe (5e!) CD “Zwart als Ravenveren”. Zwart als ravenveren Tijdens een nacht zwart als raven veren, De wind snijdt door merg en been, De sneeuw is hard bevroren, En het water hard als steen In de heilige winterwouden, Waagt niemand zich nog alleen, De stilte regeert over de velden, Bij die oude eik kwam eens het ding bijeen Het vuur vreet van het droge hout, Verhalen die gaan in het rond, In de warmte van de hoeve, Wordt gewacht op de morgenstond Runen geritst in bijlblad en zwaard De goden om bijstand verzocht, Morgen de laatste kans op vergelding, Tot de zege of tot de laatste ademtocht Op een koude wintermorgen, Slagordes aan Wodan gewijd, Geen verzaakt de oude gebruiken, Het laatste verzet van de heiden tijd Twee raven zweven nog hoog over de bomen, Krassend doorklieven ze de lucht, De oude gebruiken bijna vergeten, Het is hun laatste rondvlucht, Tijdens een nacht zwart als raven veren…
Babelfish gives this — as inadequate as life itself:
This video is the title number of ours new (5e!) CD “black as Ravenveren”. Black as ravenveren during a night black as raven bounces, wind cuts through marrow and leg, snow has frozen rapidly, and the water hard as a stone in the saint winter forests, still only ventures himself nobody, silence governs concerning the fields, at that old eik once the thing met fire devours of dry the wood, tales which go in round, in the warmth of the hoeve, it is waited for the morgenstond runen slithered in axe booklet and the gods for assistance requested, tomorrow the last chance on vergelding, to the triumph or to the last breath on cold wintermorgen, to sword battle orders dedicated to Wodan time two raven floats still high concerning the trees, scraping doorklieven them air, the old uses almost forgets, it is their last rondvlucht, during a night black as raven bounce…
Actually, I rather like that mechanic translation as possessing such raw energy and mystical incoherence of a berserker reciting an ode before suddenly killing someone at random. Possibly after drink taken.
